Kopfbereich

Direkt zum Inhalt Direkt zur Navigation

Inhalt

Dobra dziedziczne Drukuj E-mail
Napisał Administrator   
czwartek, 20 kwiecień 2006
Nasi przodkowie, rycerze Thun na Pomorzu dostali Schlemmin wraz z Semlow i Zornow jako nadanie od księcia pomorskiego za swoje waleczne zasługi w wojnach prowadzonych przez Rugię. Pierwsza wzmianka o Schlemminie pojawia się przy okazji wyżej wymienionego aktu sprzedaży przez Henricusa Thune w 1320 roku.
Image here:Schlemmin    
Schlemmin    
Image here:Pałac Schlemmin
Pałac Schlemmin
Image here:Kościółek w Schlemminie
Kościółek w Schlemminie
Image here:Ostatnia Thunówna
Ostatnia Thunówna



Zamek Schlemmin był w posiadaniu von Thunów nieprzerwanie od 1315/1320 do roku 1862 czyli do śmierci ostatniego von Thuna, Wilhelma Ulricha. Potem pozostał w rękach jednej z jego córek Elisabeth von Thun Stolberg-Wernigerode. Małżeństwo to zmarło bezpotomnie, w związku z czym Schlemmin przeszedł na dzieci drugiej córki i aż do wybuchu II wojny światowej pozostawał we władaniu Grafa Kuno Solms-Rödelheim.

Na przestrzeni historii, w sytuacji braku bezpośrednich męskich spadkobierców dobra schlemmińskie przechodziły na kuzynów z innej linii. Zmieniał się też zakres posiadłości, które w wyniku małżeństw i rozliczeń obejmowały wiele sąsiednich wsi lub ich części albo stanowiły dzierżawy: Zeppelin, Zornow, Ahrenshagen, Semlow, Neuenrost, Plenin, Pantlitz, Tribohm. Ta ostatnia posiadłość w wyniku starych zobowiązań została uzyskana przez Philippa Christopha w roku 1652 i tego samego roku otrzymał on od szwedzkiej królowej Krystyny patronat nad kościołem w Tribohm. W ten oto sposób Philip Christoph był założycielem linii Tribohm, z której bezpośrednio wywodzi się nasza polska rodzina.


Nasi przodkowie z linii Tribohm wymienieni są w tablicy genealogicznej. Wilhelm Ulrich był ostatnim panem na Tribohm, ponieważ spadkobierca dóbr Tribohm, Karl Ferdinand pomaszerował na wschód. Od 1838 Wilhelm Ulrich, w wyniku przekazania posiadłości Schlemmin przez Karla Ludwiga, kawalera zakonu Joannitów (protestancka wersja zakonu Maltańskiego), jako zmarłego bezżennie i bezpotomnie ostatniego pana dóbr Schlemmin, władał również na zamku.


Majątek Jeżewo i Łąki pod Płońskiem były dobrami dziedzicznymi polskiej gałęzi naszego rodu. Niewyjaśniona jest jego sytuacja po śmierci Karola ponieważ żadne z jego dzieci nie osiadło na ojcowiźnie. Jeśli wierzyć Alamanachowi Gotajskiemu, następcą Karola w tych dobrach był kuzyn z linii śląskiej.

Ostatnia aktualizacja ( poniedziałek, 15 styczeń 2007 )
< Poprzedni   Następny >